หมูน้อยกตัญญู
เด็กหญิงเสาวรส ชินารักษ์ เป็นผู้บรรยาย
เนื้อเรื่องโดย:
- เด็กหญิงสุพิชา ศิริวงศ์วิบูลย์
- เด็กหญิงวราภรณ์ เกตุอุไร
- เด็กหญิงวรีธร ภิรมย์นาม
ณ ป่าแห่งหนึ่ง มีลูกหมูกับแม่หมูอาศัยอยู่ในบ้านหลังหนึ่งมีอยู่วันหนึ่งแม่หมูเกิด
ล้มป่วยลง ต้องใช้สมุนไพรห้าชนิดมาทำเป็นยารักษาตามคำบอกของคุณหมอหมูป่า เจ้าหมูน้อยเจ้าต้องไปหายาเพื่อมารักษาแม่ของเจ้านะ ซึ่งต้องไปขอมาจาก ม้า กระทิง วัว สิงโต และเสือโคร่ง ซึ่งสัตว์ทั้งห้าชนิดนี้อาศัยอยู่ในป่าลึก ครับคุณหมอหมูป่าผมจะรีบไปขอสมุนไพร และผมจะรีบกลับมา
หมูน้อยจึงเดินทางไปหาสมุนไพรมารักษาแม่จนได้พบกับม้า หมูน้อยจึงรีบเข้าไปหา ลุงม้าครับลุงม้า ฮิ ๆว่าไงเจ้าหมูน้อย แม่ผมกำลังป่วยหนัก "ผมต้องการยาไปรักษาแม่ของผมครับ" ม้าได้ฟังก็ตอบว่า ฮิ ฮิ "ถ้าเจ้าต้องการสมุนไพรจากเราเจ้าต้องวิ่งให้เร็วเหมือนเรา ถ้าเจ้าวิ่งได้เจ้าจะได้สมุนไพร" หมูน้อยจึงวิ่งอย่างสุดกำลัง ถึงแม้ว่าหมูน้อยจะอ้วนอุ้ยอ้ายก็ตาม ม้าเห็นความพยายามของหมูน้อยจึงให้ยาหมูน้อยไป หมูน้อยขอบคุณ และรีบเดินทางต่อไปด้วยความสุข และตั้งความหวังว่า "เราต้องเอาสมุนไพรมาให้ครบให้ได้" จากนั้นหมูน้อยก็เดินทางต่อไปเรื่อย ๆ จนพบกับกระทิง ซึ่งเป็นสัตว์อีกชนิดที่มียาสมุนไพรที่รักษาโรคของแม่หมูน้อยได้
ในขณะนั้นกระทิงกำลังปวดท้อง เนื่องจากไม่มีอาหารกิน โอ๊ย ! ปวดท้องจังเลย โอ๊ย ! หมูน้อยจึงถามลุงกระทิงว่า "ลุงกระทิงเป็นอะไรไปครับ "ลุงกระทิงจึงตอบว่า "ข้ากำลังปวดท้อง เพราะข้าไม่มีอาหารกิน" โอ๊ย ! เมื่อหมูน้อยได้ฟัง หมูน้อยจึงนำอาหารของตนที่นำมาจากบ้านให้ลุงกระทิงกินจนอิ่ม "ขอบใจมากเจ้าหมูน้อย" ลุงกระทิงขอบใจหมูน้อยและถามว่า "เจ้ามาหาข้า เจ้าต้องการอะไร หมูน้อยตอบว่า "ผมต้องการสมุนไพรจากท่านไปรักษาแม่ของผม" ซึ่งกำลังป่วยหนักครับ กระทิงจึงให้ยาแก่หมูน้อยเจ้าเอายานี่ไปรักษาแม่ของเจ้านะ ขอบคุณครับลุงกระทิง หมูน้อยเดินทางต่อไปเรื่อย ๆ พร้อมกับแขวนขวดยาทั้งสองไว้ที่คอ หมูน้อยเดินทางไปสักครู่แล้วได้พบกับวัว ซึ่งกำลังหิวน้ำ โอยหิวน้ำจังเลยโอย โอย หมูน้อยจึงแบกวัวตัวนั้นลงไปกินน้ำที่บึงในป่า อึ้บ อึ้บ ลุงวัวหนักจังเลยครับ เมื่อวัวกินน้ำเสร็จ วัวถามหมูน้อย ว่า"เจ้าต้องการอะไร" เจ้าหมูน้อย หมูน้อยตอบว่า "ผมต้องการยาของท่านไปรักษาแม่ของผมครับ
วัวจึงให้ยาหมูน้อยมาอะเจ้าเอายานี้ไปนะเจ้าหมูน้อย ขอบคุณครับลุงวัว แล้วหมูน้อยก็รีบเดินทางต่อไป ไปจนพบสิงโตหมูน้อยเห็นสิงโตจึงเดินเข้าไปหา และขอยาสมุนไพรจากสิงโต ลุงสิงโตครับตอนนี้แม่ผมกำลังป่วยหนัก ผมขอยาของท่าน ไปรักษาแม่ของผมได้ไหมครับ สิงโตบอกว่า "ลุงจะให้ยาเจ้า แต่เจ้าต้องให้ขาของเจ้าสัก ข้างเพื่อแลกเปลี่ยนกับยา" เอาไหมาละ "ไม่ได้หรอกครับ ผมต้องใช้ขาเดินต่อ
ไปเพื่อขอสมุนไพรจากลุงเสือโคร่ง อืองั้น ผมจะให้ลุงกินหูผมแทน เมื่อผมนำยากลับไปรักษาแม่หายแล้ว ผมจะกลับมาให้ลุงกินขา" ของผมครับ
อือ เจ้าหมูน้อยตัวนี้มันช่างกตัญญูเสียเหลือเกิน สิงโตรู้สึกตื้นตันใจกับการกระทำของหมูน้อย จึงให้ยามาโดยไม่กินหูของหมูน้อย หมูน้อยกล่าวขอบคุณ แล้วรีบเดินทางต่อไปเรื่อย ๆ จนพบถ้ำของเสือโคร่ง หมูน้อยเล่าเรื่องทั้งหมดให้เสือโคร่งฟัง เสือโคร่งรู้สึกซาบซึ้งกับการกระทำทั้งหมดของหมูน้อย เสือโคร่งจึงให้ยาหมูน้อยไปพร้อมบอกหมูน้อยว่า "เจ้ารีบเดินทางกลับบ้านไปเถอะเจ้าหมูน้อย" หมูน้อยจึงรีบเร่งฝีเท้ากลับบ้าน เพื่อนำยาไปรักษาแม่
เมื่อหมูน้อยกลับถึงบ้าน หมูน้อยจึงรีบปรุงยาสมุนไพรให้แม่กินทันทีแล้วให้แม่กิน แม่จ๋า แม่กินซะนะ แล้วแม่จะได้หายไว้ ๆ ผ่านไปเพียงหนึ่งวัน แม่หมูน้อยก็หายดีเป็นปกติ แม่หมูขอบใจลูกหมูมาก ลูกจ๋าแม่ขอบใจลูกมากเลยนะถ้าแม่ไม่มีลูกแม่แย่แน่เลย ไม่เป็นไรหรอกครับแม่ เพราะผมรักแม่นี่ครับ แม่ก็รักลูกจ๊ะ และจากนั้นทั้งคู่ก็อยู่กันอย่างมีความสุขตลอดไป
|
