กาลครั้งหนึ่งมีครอบครัวอยู่ครอบครัวหนึ่ง ซึ่งประกอบไปด้วยพ่อ แม่และลูก ครอบครัวนี้เป็นครอบครัวที่มีความอบอุ่น รักใคร่กันดี แต่หัวหน้าครอบครัว ซึ่งก็คือพ่อนั้นได้เป็นคนติดบุหรี่มาก เขาเคยหาวิธีเลิกบุหรี่มาหลายทางแล้ว แต่ก็ไม่สามารถเลิกได้ จนวันหนึ่งเมื่อถึงวันเกิดลูก ซึ่งตอนนั้นลูกอายุได้ 10 ปี พ่อได้ถามลูกว่า "วันเกิดลูกปีนี้ อยากได้อะไรจ๊ะ" ลูกก็มองหน้าพ่อด้วยแววตาที่วิงวอน แล้วตอบพ่อไปว่า "หนูไม่เคยอยากได้อะไรจากพ่อเลย แค่หนูอยากให้พ่อเลิกสูบบุหรี่ เพื่อตัวของพ่อเองจะได้มีสุขภาพร่างกายที่แข็งแรง หนูอยากให้พ่อยืนเคียงคู่กับหนูในวันรับปริญญา" พ่ออึ่งในคำขอของลูกแล้วก็ตอบกับลูกไปว่า "เพื่อลูกพ่อจะพยายาม" นับจากวันนั้น พ่อก็ยังคงเลิกสูบบุหรี่ไม่ได้ แต่พ่อก็ได้พยายามถึงที่สุด ทุกครั้งที่พ่อจะสูบบุหรี่ พ่อก็จะไม่สูบบุหรี่ต่อหน้าครอบครัว พ่อจะออกไปสูบบุหรี่ข้างนอกบ้าน เพื่อไม่ให้แม่และลูกได้รับสารเคมีที่มีอันตรายจากการที่เขาสูบบุหรี่ เมื่อลูกโตขึ้นก็ถึงเวลาที่จะรับปริญญา แต่ก่อนจะถึงวันรับปริญญาของลูก 2 สัปดาห์นั้น พ่อก็เริ่มมีอาการไม่สบาย พ่อจึงไปหาหมอ โดยที่แม่กับลูกไม่รู้ หมอบอกกับพ่อว่า "ผมเสียใจด้วยครับ คุณเป็นโรคมะเร็งขั้นสุดท้ายแล้ว คุณคงอยู่ได้อีกไม่นาน" พ่อตกใจมากที่ได้ยินหมอพูดอย่างนั้น พ่อพยายามตั้งสติ แล้วคิดว่า จะใช่เวลาอันมีคุณค่าที่เหลืออยู่นั้น อยู่กับครอบครัว มีความสุขกับครอบครัวให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ พอถึงงานรับปริญญา ลูกได้ไปปลุกพ่อที่ห้องนอน ปรากฏว่า พ่อได้จากเขากับแม่ไปแล้ว การตายของพ่อในครั้งนี้ก็เกืดจากการที่พ่อไม่ยอมเลิกสูบบุหรี่นั้นเอง ทำให้ลูกและแม่ต่างก็เสียใจกันมาก แล้วพ่อก็ไม่สามารถที่จะรักษาคำสัญญาที่ให้กับลูกไว้ได้ นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า: "การสูบบุหรี่ทำให้ชีวิตสั้น และทำลายสุขภาพ"